Yorumsuzz

Adını kimselere söyleyemeden ölmek isterdim. O büyük gizimizi hep saklayarak, bitirmek isterdim ömrümü...Ama yapamadım.Seni yaşadığım hiçbirşeyden ayırmadım...Seninle baktığım herşeye, seninle dokundum... Seninle sürüklendim...Seninle kalktım ayağa...Bu aşkın acısıyla hayatın o derin iç ağrısını hep birlikte yaşadım...Dün uzun zamandır ilk kez aynaya baktım, aynada alnımdaki derin çizgilere baktım. O çizgiler hayat kadar acıydı, senin kadar sonsuz...O çizgilere dokunduğumda, hayatın boşluğuna dokunduğum kadar senin ömrünede dokunmuş oldum...O çizgilere dokundukça anladım, herşey biticek birgün...Sen ve aşkımız bir gün biticek...Ama aşkımızın üzerinde gaorip bir sonsuzluk var...Oraya yolcuyuz ikimiz...Burada herşey yalan, herşey eksik, herşey kirli, lekeli...Burada ne yaşarsak yaşayalım, bir anda üzerine kan sıçrıyor...Burada ömrümüz, üzerimizdeki kanı temizlemekle geçiyor...........
Hayat bana öğreti...Mutluluğun arkasından koşarak gelir mutsuzluk...kavuşmayı tam yaşayamadan vedalaşmalar başladığını.......
Artık, ayrılıklarına, sevgimden sevgilimden alınıp koparılmaya dayanamıyorum...Bıçağı başkalarının bana saplamasını değil, o bıçağı elinden alıp kendime saplamak istiyorum...
Bir daha ölmemek için, bir daha ayrılıklarla dolu acılara dönmemek için, veda ediyorum sana...Kararını bir tek benim vereceğim bir ölüm için kapatıyorum kendimi...
Şimdi yoksun... Yokluğunla o yaralı ömrünü bana emanet ettin...Herkesi suçluyorum herkesi...Herkesi suçlarken asıl suçlu benim diye düşünmekten de kendimi alamıyorum...Başkalarını ne ile suçlarsam işte, asıl, o benim...
ADINI KİMSELERE SÖYLEYEMEDEN ÖLMEK İSTERDİM... AH SEVGİLİMMM!! SEN BENİ BİRDE AYRILDIĞINDA GÖRSEYDİN...