Bir yaz sabahı köy yolunda yürürken, gerçekten görmenin sırrını öğrenmiştim.Rüzgarların
ciğerime dokunduğu büyüleyici çiçek kokularını takip edip masallara layık bir bahçenin önüne gel
miştim.Aralarında arıların vızıldadığı binbir çeşit renkte çiçekler,insanı kendinden geçiriyordu.
Tam bu sırada ihtiyar bir kadın,çiçeklerin arasında durduğunu farkettim.Onun bu masal diyarının
yaratıcısı olduğunu sezerek seslendim:
-Ne güzel bir bahçeniz var!
-Çicekleri seviyorsanız içeri girin. Dedi o tatlı sesi ile...
Yanına gittiğim zaman,başini kaldırıp bana bakmadan bütün çiçkelre tek tek dokunarak,onlara duyduğu
sevgiyi sesi titreyerek anlattı bana.Hepsinin ismini tek tek söledi ve tabi hikayelerinide.Hatta beni uyardı.
yüksük otlarıma.papatyalarıma,menekşelrime eski çiçeklerim derim aman sakın onları incitme dedi.
Hayretler içinde kalarak ona,bu kadar ince teferratına kadar nasış tanıdığını sordum.
-Gözlerimi, sanki bitgün görmekten mahrum kalacağimi biliyormuşum gibi kullanmayı öğrendim.
Ve başini kaldırıp bana baktığınd üzerlerine perde inmiş artık görmeyen gözlerini yüzüme diktiğine,
sözlerinin değerini daha iyi anladım.
Akıllı teyzem,daha karanlık inmeden,gözlerini layığı ile kullanmayı başarmıştı......
Seviyeli sohbet
Seviyeli sohbet odaları
islami sohbet
islami sohbet odaları
sohbet
sohbet odaları
11 Mart 2010 Perşembe
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

çokk güzel keşke hepimiz ALLAH'ın bize verdiği bu nimetlerimizi layığı ile kullanabilsek..patron tebrik ettim yazın için
YanıtlaSil